Nowy ruski nacjonalizm


A. Sziropajew



Przemówienie na "Wiecu Nowogródzkim" (Nowogród Wielki, 4-5 stycznia 2007 roku)

Miniony rok był nie tylko rokiem historycznego podziału na "imperców" i "nacjonalistów" i zaciętej polemiki między nimi. Ważne, że w zeszłym roku określono ścisłe cechy NOWEGO RUSKIEGO NACJONALIZMU, zupełnie nowego zjawiska na przestrzeni ideowo-politycznej i kulturowej współczesnej Rosji.

1. Przede wszystkim chcielibyśmy podkreślić, że po raz pierwszy w rosyjskiej historii ruski nacjonalizm staje się ideą antyimperską. Odtąd musimy rozróżniać ruskie i państwowe, ruskie i imperskie. Rosjanie uświadomili sobie, że ich interesy nie mają nic wspólnego z interesami państwa rosyjskiego, że są to interesy odrębne, WŁASNE, rózniące się od celów Imperium, nierzadko wprost przeciwstawne. Rosjanie nie widzą sensu swego historycznego istnienia w dalszej obronie Imperium, dlatego że jak wzkazuje doświadczenie Imperium zawsze istniało tylko kosztem ciągłego, zaplanowanego eksploatowania głównego ludu Rosji. Wszystkie wspólczesne neo-imperskie projekty mobilizacyjne mają to na myśli. BRZEMIĘ MOBILIZACJI ZNÓW GROZI ROSJANOM. Wiemy dokładnie, jak to będzie wyglądało: zcentralizowany, wojskowo-administracyjny reżim, system represji, nowy NKWD i nowy GUŁAG. W żadny inny sposób odrodzenie się Imperium nie może się odbyć .

2. Nowy ruski nacjonalizm odrzuca nie tylko ideę Imperium; również oznacza on całkowitą rewizję idei Rosji - czy to "Trzeciego Rzymu", czy "Trzeciej Międzynarodówki". Wyraża się to przede wszystkim poprzez stanowcze zrezygnowanie z idei historycznego i kulturowo-politycznego moskwocentryzmu. Coraz popularniejsza staje się alternatywna wizja historii, pochodząca z przeciwstawienia europejskiej Republiki Nowogródzkiej jako autentycznego ruskiego kulturowo-państwowego fenomenu i Moskwy, którą uważa się za część i odłamek Złotej Ordy. Projekcją takiej historiozofji jest idea regionalizmu, samostanowienia Rosjan w Eurazji i następujące za tym powstanie "konfederacji Ruś", która mogła by kontynuować rozwój domongołskiej wielocentrowej Rusi, rozwój, przerwany przez Batyja. 

3. Jescze jedna, bardzo ważna cecha nowego ruskiego nacjonalizmu. Wiadomo, że przez dłuższy okres społeczno-polityczna i kulturowa sytuacja w Rosji cechowała się polemiką między "poczwennikami" (zwolennikami idei o własnej, niepowtarzalnej roli Rosji w dziejach świata) i "zapadnikami" (zwolennikami europejskiego rozwoju Rosji). Przez to rozumieło się a priori, że pierwsi są nosicielami autentycznych cenności ludu rosyjskiego, drudzy zaś  - głosicielami scholastyki kosmopolitycznej, zupełnie obcej "odrębnemu szlakowi" rozwoju Rosji. Dziś po raz pierwszy RUSKI NACJONALIZM STAJE SIĘ IDEĄ EUROPEJSKĄ. Spostrzega Rosjan jako naród europejski, który z powodu historycznego "wypadku nieszczęśliwego" trafił do "historii azjatyckiej". Głównym więc celem nowego ruskiego nacjonalizmu staje się powrót Rosjan do kręgu historii i kultury europejskiej.   

4. Chielibyśmy też podkreślić, że w odróżnieniu od klasycznego rosyjskiego patriotyzmu, skierowanego na odtworzenie różnego rodzaju autorytaryzmu (monarchia, stalinizm, faszyzm, "niepodległa demokracja") nowy ruski nacjonalizm jest ideą DEMOKRATYCKĄ. Nie jest to żaden wykręt taktyczny, lecz zasadnicza pozycja. Nowi ruscy nacjonaliści są przekonani, że autorytarno-państwowy model nie odpowiada kulturowo-rasowym archetypom ruskiej świadomości. Takie archetypy najjaśniej wcielono w fenomenie NOWOGRÓDA WIELKIEGO, zniszczonego przez Moskwę. To właśnie Moskwa stworzyła błędny obraz Rosjanina, co dało możliwość K.Leontjewu napisać, że on, tzn. Rosjanin, "nie jest stworzony dla wolności". Nowi ruscy nacjonaliści uważają, że dla obudzenia prawdziwej, podstawowej kulturowo-rasowej treści Rosjanina potrzebna jest wolność w sensie europejskim. Właśnie taka wolność jest najbardziej bliska naturze Rosjan, a tradycyjny rosyjski "patriotyzm" jest po prostu apologią bata, w większym czy mniejszym stopniu. Więc, helleńska demokracja polisów,  republika wczesnego, nieimperskiego Rzymu, Nowogródzka i Pskiewska republiki, kozacki kręg wolnego, niemoskiewskiego Donu - oto kierunek rozwoju, zgodny z psychotypem Rosjan. Zwykły "patriotyzm" jest tradycją bata i niewoli, zaś nowy ruski nacjonalizm dziedziczy TRADYCJĘ WOLNOŚCI.  

5. Nareszcie jescze jedna, bardzo delikatna kwestia, ostatnia z kolei, lecz nie z znaczenia. Chodzi o tzw. "neopoliteizm" (ang. neoheathenism), który uważamy za pewnego rodzaju twórczy światopogląd, najbardziej bliski nowemu ruskiemu nacjonalizmowi. Chcielibyśmy od razu podkreślić, że tu nie chodzi o stworzenie "kościoła pogańskiego", dlatego że nowi ruscy nacjonaliści nie mają zamiaru zastąpić jedną tyranię duchową inną, niesioną przez "kapłanów pogańskich". Nie chodzi także o jakiś "państwowy politeizm" - nowym ruskim nacjonalistom obcy jest państwowy patos, zwłaszcza w dziedzinie poglądu na świat. Ideałem naszych "prawosławnych patriotów" jest "nowe śriedniowiecze" z jego inkwizycją; my widzimy przed sobą Nowy Antyk, odrodzenie jednolistości, wolności i godności człowieka europejskiego.

P.S. Jak pisał Michał Pożarski, nasz europeizm nie przewiduje zmierzenia się w kierunku biurokracji współczesnej UE, lecz jest pewnego rodzaju "tendencją cywilizacyjną".

Tłumaczenie z języka rosyjskiego: Włodzimierz Choziński




Индекс цитирования - Велесова Слобода Рейтинг@Mail.ru Яндекс.Метрика